Έισαι ακόμα εδώ...

5 χρόνια μετά...και όμως είσαι ακόμα εδώ...αναμνήσεις μόνο αλλά δεν παίζει να σε ξεχάσω...σου μιλάω κάθε μέρα...ξέρεις εσύ...αν ήσουν ακόμα στη ζωή όλα θα ήταν διαφορετικά...άλλα έτσι έπρεπε να γίνει μάλλον...μου έχεις λείψει πάρα πολύ αλήθεια...οι ιστορίες σου ακούγονται τόσο διαφορετικές από τους άλλους...πάντως μακάρι να ζούσα τότε...το είπα πολλές φορές σήμερα...καποτε θα ξανασυναντηθούμε μάλλον...ελπίζω να είσαι καλά εκεί...παππού ή μήπως μπαμπά...το δεύτερο μάλλον...xD

Μα είσαι ακόμα εδώ
σε λάθος και σωστό
σε κάθε τι παλιό
σε συναντώ...
(ffc-eisai akoma edw)

Lernen...

hmm...du wirst sagen dass ich nicht so gut angefangen habe...und du wirst Recht haben...so geht es nicht!und ich werde diesen Satz wiederholen,bis er so langweilig für mich geworden ist...diese Situation geht mir auf die Nerven!ich habe so viel zu lernen und das zweite Fach(es heißt Einführung in die Literaturwissenschaft)ist so schwer und ich kann es nicht völlig verstehen...aber ich versuche es zu lernen...das erste Fach ist leichter aber durch die Prüfung muss ich einen Aufsatz screiben und ich langweile mich sehr,das zu tun...außerdem ich fülle mich so allein...ja ok ich habe viele Menschen,die als meine "Freunde" charakteriesiert werden könnten...aber ich möchte ihm...und er hält Abstand zu mir buchstäblich und metaforisch...ich möchte seinen blauen Augen wiedersehen...aber das kann nicht passieren...und er weiß nichts...dann kommst du...immer du...aber jetzt wo bist du?...nirgendwo wie immer...du wirst nie verstehen...oder ja du verstehst sehr gut...aber ich weiß dass es führt in eine ausweglose Situation...das weißt du schön...du liebst mich und ich kann mich deine Liebe füllen...ich liebe dich mehr als du dich vorstellst...aber das ändert nichts an der Tatsache,dass wir nicht zusammen sein können...obwohl ich schön mit dir geschlafen habe...obwohl das in der Zukunft vielleicht wiederholt wird...nur zum Vergnügen...ich kann es nicht mehr...oder ist das meine geheimnisse Wunsch?...ich weiß nicht...aber das ist nicht so wichtig...hast du es vergessen?...ich muss unbedingt,um wiederzulernen,gehen...

ps σόρρυ για τα γερμανικά αλλά έχω καεί απ'το διάβασμα και δεν μου έβγαιναν αλλιώς να τα πω...άσε που απλά ήθελα να τα πω και δεν με νοιάζει αν θα τα καταλάβει και κανείς...

Μες το κεφάλι μου σκάνε πυροτεχνήματα
δεν θέλω για άλλο ένα couple να ψάχνω θύματα
πρέπει κάπου εδώ να βρω την ηρεμία μου
και ας χρειαστεί να πάω κόντρα στην ιδιοσυγκρασία μου
τα μάτια που βλέπω εδώ τριγύρω με μπερδεύουν
γιατί φαίνεται πως ξέρουν τι γυρεύουν
ενώ ακόμα εγώ δεν ξέρω τον σταθμό μου τον επόμενο
από παλιά και τώρα και για πάντα σε πόλεμο
στα πίτουρα πρώτος πάντα τρέχω ν'ανακατευτώ
στα δύσκολα ποτέ δεν έχω τρέξει να κρυφτώ
και στα πιο δύσκολα ακόμα σκάω πάντα με χαμόγελο
νοσταλγικό και λιμανίσιο σπαστικό και ανώφελο
μπορεί ποτέ μας να μην κάναμε χωριό
αλλά ξέρεις τι είναι και το ξέρω και γω
δεν με έχεις ανάγκη
δεν σε έχω ανάγκη
όμως καλύτερα να μην μας πάρει η ανάγκη φαλάγγι
στη δύσκολη μπορεί να τακιμιάσεις με το διάολο
και είναι κάτι παρεμφερές και λίγο πιο άβολο
γιατί δεν γουστάρω να μαι φίλος με κανέναν σας
μα είμαι εδώ και αν χρειαστεί θα πεθάνω για τον καθένα σας

Δεν χρειάζομαι φίλους,τι να τους κάνω?
έτσι και αλλιώς τα λόγια πάντα περισσεύουν
μια ιδέα μου αρκεί γι'αυτή μπορώ να πεθάνω
όσοι είναι δίπλα μου ξέρουν τι γυρεύουν

Κοίτα το φίλο σου και πες εσύ ποιος είσαι
άνοιξε το κόρφο σου άμα θες και μέσα φτύσε
γιατί κάθε θεός κρίνεται απ'τις εντολές του
και ο καθένας μας κρίνεται απ'τις επιλογές του
τώρα μιλώ σε σένα και αφού ξέρεις κάτι λίγα
ξέρεις τι λένε γι'αυτόν που έχει τη μύγα
είμαστε αδέρφια,φίλοι,παλλικάρια και παρόντες
άλλοι ήρθανε μάγκες και έφυγαν προδότες
και όσοι μείναμε κοιτάζουμε την πίσω πλευρά
τι και αν τα πράγματα όλα είναι ορθάνοιχτα μπροστά
ασχολούμαστε με λόγια και με σάλια και καμώματα
τριγύρω πεθαίνουν και εμείς σαν ξένα σώματα
ενώ θα πρεπε να βλέπουμε τι κάνει ο εχθρός
και να κοιτάμε πως θα γίνουμε στρατός
πως θα οπλίσουμε τα σκοτάδια που ναι μέσα μας
πως θα φιλιώσουμε το μίσος και τη μπέσα μας
οι καιροί που έρχονται θα μας στριμώξουν καλά
όσοι ξέρουν θα χρειαστεί να βγουν μπροστά
για να αντέξουν το κακό θα πρέπει να ναι σκύλοι
θα χρειαστούν πολεμιστές,όχι φίλοι...

Poetic feat.Totem-Όταν υπάρχει λόγος

ps Αυτό είναι το low bap μου!...

1)Ναι σ'άγαπάω...(και συ...δυστυχώς ή ευτυχώς θα δείξει...)

2)Δεν ξέρουμε τι θέλουμε...ούτε συ ούτε γω...Scheiss

3)και μάλλον δεν ξέρω τι θέλω ούτε από σένα ούτε απ'τους άλλους...

4)και πρέπει να κάτσω να διαβάσω και δεν μπορώ...γιατί θέλω να είμαι μαζί σου συνέχεια...και συ...και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ γενικά αλλά ευτυχώς που υπάρχεις...xD

5)

6)Hontou ni aishite mo ii?
Kokoro kara karada kara ai afureru
"Nando de mo futari de ikite ikitai"
Anata no koe ga amaku sasayaku...

Low bap zone!

παιδιά τους λατρεύωωωωωωωωω!αχ ναι ξέχασα να πω ποιους!ο λόγος για τα παιδιά που κάνουν την εκπομπή για το low bap στον atlantis!πριν τέσσερα χρόνια ξεκίνησα να ακούω αυτόν το σταθμό και τότε έπαιζε hip hop ο πιο γαμάτος τύπος που υπάρχει!αλλά μετά έφυγε για στρατό και η hip hop ζώνη έγινε τσίρκο στην κυριολεξία.χάλασε και η παρέα που ήμασταν τότε...οι παλιοί ακόμα θυμούνται...εμείς κλασσικά ήμασταν οι πιο μικροί που ακούγαμε και μόλις τελείωνε η εκπομπή κάναμε για πλάκα τη δική μας!πολύ γέλιο!το όνειρό μας να κάνουμε εκπομπή μαζί με το Σωτηράκη και να γίνεται χαμός!ε μετά αλλάξαμε και μεις και αυτός...τώρα όμως είναι στο μικρόφωνο ένας άλλος Σωτηράκης και πάλι γίνεται χαμός όπως τότε και παίζουν κορυφαία τραγούδια και ας είναι low bap!μλκα δεν παίζει καθόλου hip hop και όμως εγώ γουστάρω τρελά!τι έχω πάθει?έχω τρελαθεί μάλλον!εγώ που παλιά έβριζα το low bap και θεωρούσα μλκα όποιον ακούει.και όμως τώρα τρελένομαι όποτε ακούω...

ντάξει μη γελιόμαστε hip hop και low bap είναι στην ουσία το ίδιο.ρίμες και beat ενδιάμεσα...οι μικροδιαφορές τους είναι ελάχιστες,αυτό που τους χωρίζει είναι η ζήλια και ο φθόνος,δυο δαίμονες που δεν λείπουν φυσικά και απ'το ίδιο το hip hop.απλά δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να υπάρχει τόσο μίσος...στην τελική αν ήταν διαφορετικά είδη μουσικής δεν θα εβριζαν ο ένας τον άλλο στα τραγούδια τους...απλά οι "ηγέτες" τους τα σπάσανε και τώρα έχουν χωριστεί οι "οπαδοί' τους στη μέση...ντάξει δεν λέω το hip hop έχει πλεόν ξεφτυλιστεί τελείως και κανείς δεν το παίρνει στα σοβαρά...μλκια αυτό...αλλά οι ίδιοι οι mcs το κατέντησαν έτσι...

και πλέον για να είσαι σωστός "οπαδός' δεν πρέπει να ακούς το άλλο "είδος" και καλά.δεν γίνεται να ακούς και hip hop και low bap.δεν ανήκεις σε κανέναν τότε...και γω δεν γουστάρω να ανήκω σε κανέναν!γι'αυτό ακούω και τους δύο!αλλά τους λατρεύω και τους δύο!και εκεί που τα παίρνω με τα όρια τους και τη μλκια που βασιλεύει στο κεφάλι τους και χωρίζουν τον κόσμο στα δύο χωρίς λόγο αφού και οι δύο μιλάνε για τα ίδια πραγματα,εκεί συνειδητοποιώ πόσο χαρούμενη είμαι που υπάρχουν έστω και έτσι...

και θέλω να πω ένα μπράβο στον atlantis που ξαναέγινε αυτό που ήταν παλιά έστω και αν διάλεξε το άλλο στρατόπεδο και καλά!το σίγουρο έιναι ότι δεν θα ξαναγίνει τσίρκο και ότι αυτή η εκπομπή τα σπάει!τέλος όπως καταλάβατε μετάνιωσα που τόσα χρόνια είχα αποκλείσει το low bap για μλκιες...άλλωστε όπου πεθαίνει το hip hop γεννιέται το low bap!και να ξέρετε ένα όνομα δεν αλλάζει το περιεχόμενο ποτέ!

so thnx to
alone,brak,damned one and ramon
my style is still hip hop
but im low bap too
and i ll never forget my past and my crew
flame is back dude!

...

Κάτι τέτοιες μέρες είναι που δεν τις αντέχω...δεν αντέχω...ακόμα με κυνηγάει αυτό...μια μυτιά μόνο...έτσι να ξεφύγω...ή κάποιος να με σκοτώσει...τώρα...δεν καταλαβαίνω γιατί με κυνηγάει ακόμα...αφού καθάρισα...όχι ότι δεν έχει ξανασυμβεί...απλά δεν το αντέχω άλλο...όταν με παίρνει από κάτω...και δεν ξέρω γιατί σήμερα...δεν ξέρω και τι λόγος υπάρχει να συνεχίζω...

ACTIVE MEMBER-θα χω φύγει μακριά

Δε μετάνιωσα ποτέ για όσα άφησα να φύγουν
πες μου ρε φίλε τότε γιατί στιγμές μου με πνίγουν
δεν άπλωσα το χέρι σ'όσα μ'είχαν προδώσει
ούτε ζήτησα απ'το παρελθόν ποτέ να με γλιτώσει.
Έστηνα πάντα την τύχη μου στα ραντεβού μας
εγώ κι οι στίχοι μου δεν είχαμε ποτέ το νου μας
χαρίζαμε ελπίδα ενώ φαινόταν η παγίδα
φτιάξαμε ουρανό στη σκηνή κάθε σανίδα.
Για να νοιώθουν αστέρια όλοι όσοι πατάνε
να φεύγουνε γι'αλλού όσο τραγουδάνε
κι εσύ ψυχή μου με ρωτάς για ποιόν ακόμα φωνάζω
για ποιόν γελάω δυνατά και ποιόν τρομάζω.
Για ποιόν λαό για ποιόν θεό για ποιούς αγώνες
για ποιά αδέλφια ποιούς χειμώνες ποιές εικόνες
τι να τα κάνω όλα αυτά που φτύσαν πάνω στ'ονειρό μου
αυτά που αποτελειώσανε το λαβωμένο ξωτικό μου.
Κι όσα με ξενερώνουν στο μεθύσι μου πάνω
σαν τα κερνάω ξεθυμάνανε τι να τα κάνω
καρδιά μου άλλαξες χρώμα μπήκε νερό στο κρασί μου
στέλνεις το δάκρυ σου στην πιο κρυφή πληγή μου.
Μα εγώ δε βγάζω μιλιά ρίχνω χαστούκια στο χρόνο
για να τρέξει πιο πολύ για μένα μόνο
να τελειώνω δε θέλω από κανένα γιατρειά
θέλω να φύγω μακρυά.

Βρήκα νερό στο κρασί μου γι'αυτό δεν πίνω γουλιά
είναι κρυφή η πληγή μου γι'αυτό δεν βγάζω μιλιά
βρήκα στο ψέμα μου αλήθεια γι'αυτό το παίρνω αγκαλιά
και πρίν μου γίνει συνήθεια θα'χω φύγει μακριά.

Και πάω στοίχημα από κει δεν θ'ακούγονται οι φωνές
δεν θα πιάνουνε τόπο οι κατάρες κι οι ευχές
δεν θα γιορτάζει ο φόβος με την λήθη στην άκρη
κάθε χαμένο λιγμό μας και κάθε άδικο δάκρυ.
Δεν θα ψάχνω αγάπη σε μάτια τρομαγμένα
και για πρώτη φορά θα φταίω μόνο εγώ για μένα
θα κάνω πλάκα στο αιώνιο σοβαρό μου
θα στήνω φάρσα στο πιο μίζερο εγώ μου.
Θα το βουλώνω τη σιωπή για ν'ακούω παντού
θα κρατάω λίγη ντροπή δώρο του λυτρωμού
θα καλοπιάνω τις τύψεις με ένα καινούριο μου λάθος
θα αφήνω ψέμα να μοιάζει με πάθος.
Και θα χαζεύω της μοναξιάς τα καμώματα
δε θα γυρεύω συντροφιά τα ξημερώματα
θα βάψω αλλιώς το γαλάζιο τ'ουρανού εκεί πάνω
τώρα μου φαίνεται ότι φτάνω.
Θα πάρω όμως μαζί μου μια ανάσα φυλακτό
να μη μ'αφήσει κι από μένα να κρυφτώ
και πρίν το μίσος μου για πάντα κάπου αράξει
να αφήσω όπου πρέπει όλα όσα έχω τάξει.
Γιατί δεν έβαλα ποτέ στο κρασί μου νερό
και ευτυχώς δεν ξεχνάω με τον καιρό
λέω πριν φύγω την πιο κρυφή πληγή μου
τα τηνε γειάνω να μην την σέρνω έτσι μαζί μου...

(κάθε λέξη με εκφράζει απόλυτα όμως...)